Gastenboek

Voeg een bericht toe aan het gastenboek!

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23

elise leguit schreef (2011-10-27 01:45:38):
 

Vaak denk ik terug aan mijn "les/ inzicht die ik heb mogen ontvangen op de cursus van oud naar nieuw...het is nu al bijna een jaar geleden, maar het lijkt wel of het pas gisteren  gebeurde...

*'s Morgens maakten we een "stiltewandelig'  in het pikkedonker en er lag veel sneeuw en het was hardstikke glad op die glibberige bospaadjes.....halverwege de wandeling heb ik  de stilte doorbroken met de vraag of het tempo iets lager kon....

*De volgende morgen heb ik de stiltewandeling overgeslagen...bang om uit te glijden ....laat er nou iemand anders beneden bij het toilet uit glijden en iets breken......dus je kan gewoon overal uitglijden en iets breken !

*De daarop volgende morgen was ik weer van de partij...het tempo vond ik halverwege toch hoog ( heb sinds 1/2 jaar spierreuma, dus ligt mijn tempo wat lager)...en doorbrak weer de stilte met de vraag of ze op mij konden wachten.     Na mij bleken een paar mensen verdwaald te zijn geraakt.. ben ik even blij dat ik mijzelf overwonnen heb en toch mijn mond open heb gedaan, want ik heb absoluut geen richtingsgevoel!                                                De "verdwaalden"kwamen met het" inzicht" :

ik moet de gids in de gaten houden en niet omgekeerd !

*De volgende morgen hebben we inderdaad ergens gepauseerd en genoten van de stilte en de prachtige sneeuw -  helaas geen herten gezien.

* de laatste ochtendwandeling: het tempo was niet  te hoog en we hebben inderdaad weer even gepauseerd om van de stilte  en het winterlandschap te genieten......groot was mijn verbazing toen ik bij het ontbijt hoorde over de herten die er bij de stilttewandeling te zien waren... ik had niks gezien!!!!

Mijn kamergenoot raadde mij aan om mijn ongenoegen bij de openingsronde van die dag het naar voren te brengen !!

Dus kwam ik met mijn verhaal dat ik stom verbaasd was dat er herten te zien waren bij onze stiltewandeling en dat ik verbolgen was dat de gids niet de moeite nam om ons hier op te attenderen........

Ze had niet eens de moeite genomen.........blijkbaar ben ik niet de moeite waard om mij dat te vertellen.....en daar ga ik in de achtbaan en de draaimolen van emoties !!!!!.. ...ik ben niet de moeite waard, blijkbaar  besta ik niet...

Een oud patroon voor mij vanuit mijn jeugd: kort door de bocht-  omdat zij mij  niet attendeerde dat er een hert te zien was, voelde ik me niet gezien !! Te gek voor woorden , maar zo kwam het wel bij mij binnen... 

Els vroeg wie er nog meer een hert  had gezien: NIEMAND behalve de gids, alleen IK reageerde er  zo heftig op.....

Omdat iemand mij niet verteld dat er een hert te zien is, voel ik mij door die persoon niet gezien.. hoe krom en verwrongen gedacht !!!

Het 1 heeft niks te maken met het ander. 

Als ik met deze gedachte/ visie maw met deze "bril" op de wereld inkijk, is het voor een ander totaal  niet duidelijk dat ik daar zo van slag van ben !!

Een maand geleden was ik weer helemaal door het lint gegaan: mijn schoonzusje schreef de namen van mijn beide dochters helemaal verkeerd........ ze nam niet eens de moeite om het goed te schrijven, blijkbaar vond ze mijn kinderen niet genoeg de moeite waard om hun namen goed te spellen.....en hup daar gaan we weer in de achtbaan en de draaimolen.....!!!

Pas 1 dag later(!) herinnerde ik me weer het voorval van het hert....en zag in hoe ik weer in het oude denkpatroon terug viel  !!    

Als ik dit nu zo terug lees, snap ik niet van mezelf dat ik zo krom redeneer... die gedachten komen in een reflex op ( ze hebben al jarenlang zo gewerkt, ik weet niet  beter) en het kost heel veel tijd en moeite om die te ontzenuwen !!

WAt een bevrijding/opluchting geeft het als ik alleen maar deze gedachte/ redenering over boord kieper. Dat het zo simpel is en tegelijkertijd zo hardnekkig ingebakken zit in mijn gedachtengang/ overtuiging.

Hopelijk heeft iemand iets aan mijn verhaal... door het weer eens op papier te zetten, word ik er  zelf weer eens met mijn neus op gedrukt.

tot slot: je hoeft mij niet aardig te vinden, dat is mijn taak !

elise leguit

ps: het was een geweldige week

Na afloop heb ik gevraagd of we niet halverwege even konden stoppen om van de stilte  en uitzicht te kunnen genieten- mwant ik keek de hele tijd alleen maar naar de grond omte kunnen zien/voelen waar ik liep...

De laatste stiltewandeling

 
Rita Cornegge schreef (2011-06-16 22:24:50):
 

Lieve Els,

Ik voelde me al een paar weken depressief en maakte me voortdurend zorgen over van alles en nog wat. Ik voelde me gevangen in de ego-cirkel. Ik wist het, maar slaagde er niet in om mezelf op andere gedachten te brengen. Op een avond was ik de chaos in mijn denkwereld zo beu, dat ik spontaan op de knieen ging en de Heilige Geest smeekte om mijn gedachten over te nemen. Meteen werd het stil in mijn hoofd en ervaarde ik sinds lange tijd weer het gevoel van thuiskomen. Dit gevoel was zo intens dat ik van vreugde gehuild heb. Vlak na dit gevoel zag ik glashelder dat mijn zorgen alles met het verleden en de toekomst te maken hadden. Ik heb de cursus weer ter hand genomen en probeer veel meer in het nu te leven en die ervaring geeft me een geweldig gevoel van rust. Steeds als ik me zorgen maak over verleden of toekomst, haal ik mezelf terug naar het nu en ervaar dat er niets is om me zorgen over te maken, dat ik geen enkel gebrek ergens aan heb en dat ik alleen dit nodig heb om volmaakt gelukkig te zijn. De cursus heeft me ook heel duidelijk laten voelen dat ik (nog) niet in staat ben om in alles de absolute waarheid te onderscheiden  en daarom leg ik voortdurend mijn gedachten in de handen van de Heilige Geest en steeds weer voel ik me thuiskomen. De simpelheid hiervan verbaasd me steeds weer; ik hoef niet te vechten, ik hoef geen offers te brengen, ik hoef alleen maar mijn gedachten uit handen te geven en te vragen of Hij me wilt laten herinneren wat ik ben en wat mijn taak hier is! Dank je Els, dat ik door jou de cursus ben gaan volgen. Dank je dat jij me naar de deur van mijn huis hebt gebracht!

liefs, Rita.

 
eva van helden schreef (2011-05-01 19:36:07):
 

Els vroeg me of ik mijn plaats wilde innemen in de opstelling. Op dat moment kreeg ik door dat 'dit het was'. Woorden kan ik er niet echt aan geven, maar ik voelde dat ik liefde, en alleen dat, te geven had: de muur die ik jarenlang had meegedragen, smolt weg ter plekke. Enkele dagen later pas besefte ik dat dit vergeven was. Groots. Mijn lichaam kan het zelfs niet helemaal bijbenen. Ook andere opstellingen hebben me veel inzicht gegeven. Dat maakt me rustig en dankbaar naar ieder en zeker naar Els en Anja, en, naar degene die me naar het station bracht ...

warme respectvolle groet,

Eva

 
Sheila schreef (2011-04-29 09:13:26):
 

En ik verheug me weer zeer op het nieuwe nummer van 'van hart tot hart'. Het is altijd een FEEST! om het te lezen.

Veel dank aan alle medewerkers.

 

 
Willem Vreeswijk schreef (2011-04-28 12:03:22):
 

De familieopstelling 16 april j.l. was een prachtig cadeau. Met Els als integer en voortreffelijk begeleider voel je de ruimte en de liefde in jezelf toenemen en voel je dat alles goed was, is en zijn zal.

Willem Vreeswijk

 

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23

elsthissen.nl © 2019 | privacyverklaring

Els Thissen

  1. over
  2. agenda
  3. video's
    en foto's
  4. publicaties
  5. ...van hart
    tot hart...
  6. shop
  7. reacties