Gastenboek

Voeg een bericht toe aan het gastenboek!

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23

Rita Cornegge schreef (2008-12-31 10:46:23):
 

Lieve Allemaal,

Wederom wil ik een ervaring met jullie delen. Een ervaring die een regelrecht gevolg is van een cursus in wonderen. Ik ben al maanden aan het stoeien met het Gedachtgoed en ik moet eerlijk bekennen dat ik nog geen bladzijde verder ben gekomen dan zo'n vijf maanden geleden. Niet zo vreemd voor mij want ik ben iemand die de materie volledig moet kunnen bevatten en nog belangrijker, volledig moet kunnen ervaren voor ik een stukje verder kan gaan. Ik ben naarstig aan het experimenteren geslagen met datgene wat ik uit de cursus had geleerd en ik moet zeggen; er ging een compleet nieuwe wereld voor mij open. Ik werd mij ervan bewust dat er ergens diep in mij een plekje was waarin het ego geen invloed had. Daar heerste rust, vrede en bovenal liefde. Ik leerde met vallen en opstaan de mensen om mij heen waar ik boos op was, of die mij gekwetst hadden, daarheen te brengen en vroeg ze vergiffenis voor het feit dat ik niet gezien had wie ze werkelijk waren. Een 'geheime' missie waarvan de ander geen weet had. Tot mijn stomme verbazing veranderde de relatie met die mensen totaal. Voor mij de ultieme bevestiging van hetgeen de cursus mij tot dusver had geleerd.

Mijn geheime missie werkte echter niet altijd en dat werd pijnlijk duidelijk toen ik een paar weken geleden in de spiegel keek en daarin ongevraagd het gezicht van mijn oudste zus tegenkwam. Een zacht "wordt het niet eens tijd om iets aan jullie relatie te doen" denderde mijn oren binnen maar werd al snel overschreeuwd door het gekakel van ego en zijn manschappen. Toch was de boodschap binnengekomen, maar ik slaagde er niet in om haar de speciale kamer binnen te loodsen. De slechte relatie met haar zat me onbewust toch dwars en ik begon, uit macht der gewoonte, het fenomeen zus en ik, te analyseren en kwam zoals altijd uit op de conclusie dat we als kind hadden geleerd dat we elkaars vijanden waren. Een direct gevolg van onze, problematische jeugd en het klimaat waarin we moesten overleven. Zij als oudste en ik als jongste met daartussenin nog vier anderen. Ik wist echter niet wat ik met de situatie aanmoest, ik was niet boos op haar, voelde geen rancune of iets dergelijks en voelde me eigenlijk alleen maar verdrietig over de slechte relatie met haar.

Een dag na de kerst belde mijn zwager met de mededeling dat mijn zus in het ziekenhuis lag. Ik nam de boodschap voor kennisgeving aan, vroeg naar haar toestand en wenste hem sterkte met de situatie en ging weer verder met hetgeen ik aan het doen was. Echter een paar uur later voelde ik een groeiend verlangen om haar op te zoeken. En alhoewel ego en zijn handlangers me op allerlei manieren op andere gedachten probeerde te brengen, pakte ik de telefoon en belde mijn zwager met de mededeling dat ik mijn zus ging bezoeken. Hij was met stomheid geslagen en vroeg me naar het waarom van mijn ongewone daad. Ik vertelde hem naar waarheid dat ik dat absoluut niet wist, dat de redenen me eigenlijk ook geen bal interesseerde en dat ik gewoon het verlangen voelde om haar te zien.

Wat er gebeurde toen ik haar na zoveel jaren in de ogen keek is bijna niet te beschrijven. Voor de allereerste keer zag ik mezelf in haar, zag en ervaarde ik wie we werkelijk zijn en voelde zoveel liefde voor ons allebei, dat mijn hart te klein leek. En zij voelde en ervaarde hetzelfde. Alle maars en als-sen van onze slechte relatie waren volledig verdwenen, deden er op de een of andere wonderlijke wijze, volstrekt niet meer toe, was totaal onbelangrijk. Deze ontmoeting, dit feest van herkenning, was en is het enige dat telt. We hebben elkaar anderhalf uur vastgehouden, aangekeken, verwonderd en genietend van deze hernieuwde kennismaking. We hebben nauwelijks iets gezegd en dat was ook niet nodig. Mijn man en zwager snappen er niets van, ze waren getuige van iets dat ze noooit eerder hadden gezien of ervaren, ach die lieverds zijn helemaal in de war.

Het is nu een paar dagen later en ik ben nog altijd van mijn stuk door deze ontmoeting, die zoveel in mij heeft veranderd. Aan de ene kant ben ik verbaasd dat ik in staat ben om zoveel liefde te kunnen voelen en aan de andere kant voelt het heel vertrouwd, alsof het nooit anders is geweest.... en dat is natuurlijk ook zo! Het bewustzijn van verbondenheid met anderen is nu groeiende en het verlangen om de mensheid met die liefde tegemoet te treden, groeit mee. Geen "geheime" achterkamertjes praktijken meer maar openlijke liefde. Tjee, als iedereen dat zou kunnen doen.... mijn God, hoe zou de wereld er dan uitzien?

Ik kijk naar het boek wat al maanden op me ligt te wachten en weet dat ik klaar ben voor een nieuw Hoofdstuk. Toepasselijker kan haast niet op deze laatste dag van het jaar. Ik wens jullie en mezelf nog heel veel liefdevolle ontmoetingen toe in 2009 en we zullen elkaar nog ongetwijfeld ergens tegenkomen.

Liefs, Rita

 
Chris schreef (2008-10-06 09:12:58):
 

Lieve Lieve mensen allemaal, bedankt voor de m

ooie ervaring. In één zin... het was of ik een deken van liefde om me heen had, en dat dekentje waren jullie.

Liefs,

Chris.

 
rikie veenstra schreef (2008-07-30 14:03:05):
 

Van 14 tot en met 25 juli heb ik de workshop "JIJ BENT HET OP WIE JE GEWACHT HEBT',met Els en Anja en 23 deelnemers gevolgd.

 We kregen van 's-morgens tot 's-avonds intensieve oefeningen in de vorm van allerlei ervaringen opdoen en daarin jezelf onderzoeken, hoe sta ik hierin, welke oordelen en patronen kom ik hierin tegen.

Die gedachten konden we onderzoeken door middel van de vragen van Byron Katy, een fantastische vrouw die je uitnodigt om te ervaren d.m.v. 4 vragen of het werkelijk, wezenlijk, WAAR is wat jij denkt.

Als ik wil dat de wereld zo is, zoals ik graag zou willen, offer ik mijn eigen vrijheid op, oordeel ik behoorlijk en voel ik me daar onmiddellijk schuldig over, kortom echt vrij en ontspannen is er dan niet meer bij, terwijl dat juist is, wat ik wil!

De vragen van Byron Kathy leren mij in de praktijk wat de CURSUS IN WONDEREN ook aangeeft, n.l. ga naar je hart en vergeef de wereld (en dus mezelf ), vergeef al die projecties die mij weerhouden om het leven waarlijk lief te hebben.

Na het onderzoek kwam er soms nog een familieopstelling , die haarfijn liet zien hoe de energie er uit zag en voor mij zeer genezend werkte.

Ook kregen we regelmatig teksten uit de cursus die ons ondersteunden (of niet), was er fantastische muziek, ook al als ondersteuning, (of niet). bOVENDIEN ZORGDEN ANJA  m.b.v. DE STAF  voor heerlijke maaltijden waar ik enorm van heb gesmuld en.... wat later bleek 1 kilo van was afgevallen!!!!! Dat was dus een extra bonus.....

Ik had weer net als vanouds, enorm veel weerstand om te gaan, "waarom ga ik niet heerlijk op vakantie voor dit geld, genieten van zon zee en natuur?" Deze gedachte komt bij mij vaak bovendrijven  als ik naar Els ga.

Inmiddels weet ik dat mijn wezenlijke zelf, hoe die er ook uit moge zien, HIER behoefte aan heeft. Ik kom verdriet tegen over gebeurtenissen die gebeurd zijn zoals ze waren, en zijn zoals ze zijn.Ik zie dat ik nog steeds wil bepalen hoe het moet gaan, en voel daar ook een enorme mildheid in.

Ik merk dat ik enorm gezien wil worden, ik zie dat ik mezelf niet zie, waardeer en liefheb.en onderzoek, onderzoek en onderzoek. Ook ben ik het soms zo zat dat ik naar huis wil, tja, gewoon weer een gedachte, een spelend kind, zoals Els zou zeggen.

Het is hard werken en tegelijktertijd voel ik me (soms) enorm dicht bij mezelf, zie,  zoals de reclame van de haarverf zo mooi aangeeft, "IK BEN MEZELF WERKELIJK WAARD", en.....

Ik heb nog nooit in een z.g. "bewustzijnscursus"zoveel GELACHEN GESCHATERD EN OOK GEHUILD, zoveel ontroering gevoeld!!!!

En dat alles bekeken in een enorme lichtheid, nu huil ik even,het komt en het gaat en het is als een spelend kind waar ik verder geen enkel etiketje op hoef te plakken.

( DANK JULLIE WEL, LIEVE LIEVE  DEELNEMERS, STAF EN ELS EN ANJA DAT IK DEZE ERVARINGEN OP MOCHT DOEN. IK VOEL ME RIJK, LIEFDEVOL EN HEB DE NEIGING OM DIT ALLES WEER VAST TE WILLEN HOUDEN met mijn beide handen,  MAAR ACH, HET KOMT EN HET GAAT, NET ALS MIJN GEDACHTEN EN GEVOELENS!!!!!

EN ALS  DE LIEFDE IN ME WEER BELEMMERD WORDT DOOR ZO'N SPELEND KIND, HEB IK EEN PRIMA HANDVAT, GEWOON HET ONDERZOEK DOEN.......................................

lLIEFS EN DIKKE KNUFFEL VAN MIJ, RIKIE.

 
annet schreef (2008-07-14 16:00:01):
 

ik keek in het weekend naar de herhaling van "het vermoeden" en ik werd helemaal stil ik zat met open mond naar els te luisteren. ik zit in een rotsituatie, ik heb ms en ook nog eens net te horen gekregen dat ik auto-immuun hepatitus heb, waar ik prednison en immuran voor krijg, ik voel me superberoerd, mijn man heeft me verlaten omdat hij verliefd is op een ander en hij laat me achter met 3 kinderen. Toen ik els hoorde praten dacht ik, daar kan ik vast wat mee. toevallig belde mijn (nu nog) man op of hij even langs mocht komen en dat vond ik goed en ik dacht, dan kan ik misschien wel wat ombuigen in liefde en toen heb ik hem mij laten troosten, terwijl ik eerst alleen maar kwaad was, ik zou haar boek ook wel willen lezen, waar kan je dat bestellen?

 
Edith schreef (2008-07-12 18:46:53):
 

Was zomaar aan het zappen en kwam midden in het interview terecht van het programma "het vermoeden" van de EO. Dat raakte mij recht in het hart. Juist nu in mijn leven word ik hier weer mee geconfronteerd.Ben op internet gaan zoeken. En via de site weer gestuit op het boek cursus in wonderen. Heb ik jaren geleden al gelezen. Maakte toen veel indruk. Maar kom nu tot de conclusie dat ik er weer ver vanaf ben. Ga het weer lezen. Bedankt voor deze aanreiking.

 

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23

elsthissen.nl © 2019 | privacyverklaring

Els Thissen

  1. over
  2. agenda
  3. video's
    en foto's
  4. publicaties
  5. ...van hart
    tot hart...
  6. shop
  7. reacties